Marc van der Gaag

Marc van der Gaag schreef op 14 december 2005:

geachte webmaster
ik las laatst uw site was was er zéér van onder de indruk.
ik miste echter 1 belangrijk( naar mijn idee) argument vóór atheïsme.
zal eerst even uit leggen hoe ik aan deze kennis kom.
ik ben een student fysiotherapie en krijg in mijn studie ook veel mee uit de neurologie
( zenuw wetenschap)

de kennis:
Idere keer als een mens iets onthoudt/leert/ziet voor dat op een fysieke manier ( dus met massa) aanbegracht op de hersenschors. dit gebeurt in de vorm van extra zenuwverbindingen.

het verband met atheïsme:
gelovigen bidden o.a tot god om in de hemel te komen.
bij de geboorte krijgzen zij kennis over god en zijn hemel imperium en dergelijke.
Tevens leren ze om god dankbaar te zijn voor alles wat hij voor heb betekend.

met dit dankbaar zijn is dus een probleem.
dit probleem is al te zien bij een simpele hersen schudding,..een mogelijk gevolg hiervan is hersen beschadiging of geheugen verlies, bij een hersenbeschadiging zijn er meerdere gevolgen maar die staan lost van mijn argument.
ik wilde me richten op het feit van geheugen verlies.
mensen kunnen hierbij dingen ( al dan niet tijdelijk) vergeten, kijk hierbij naar bijvoorde de eigen naam of de naam van hun ouders, vriend ... en hierbij ook mogelijk hun kennis over religie, en over god zelf.
bijna dood ervaringen zijn nogsteeds onderzoeken voor aan de gang maar er wordt gedacht dat dit beelden zijn van fladen geheugen omdat er axon( zenuw uitloper) beschadigingen zijn.

mijn conclusie hier uit:
geheugen= massa
dood= geen massa meer
geen massa meer = geen geheugen = geen besef van god.

dus waarom zou een goddelijkheid iets maken wat hem niet dankbaar kan zijn voor het uiteindelijk streefpunt( de hemel)?
de hemel is dan net als de aarde voor een baby; je kent geen kwaad en alles is leuk en vrolijk.
je kan dus geen enkele waardering opbrengen voor waar je al die tijd op aarde een god voor hebt geëerd omdat je niets hebt ( niets kan herinneren ) van hoe " slecht" en "verdorven" de aarde was.

ik hoop dat je hier iets mee kan end at ik je site een stap vooruit heb geholpen.

met vriendelijke groet
Marc van der gaag

Reactie:

Beste Marc,

Bedankt voor je e-mail! Ik ken dit argument en ben van plan het nog uit te gaan werken op mijn site als "Argument van fysieke geest". Ik ben gelukkig goed bekend met de neurowetenschappen. In deze wetenschappelijke tak is het idee van het dualisme (hersenen en geest/ziel zijn gescheiden) al lang achterhaald. Het is overduidelijk dat al ons denken, doen, willen en geloven voortkomt uit onze hersenen.

Dit werpt meerder problemen voor godsdiensten op. 1) Als onze hersenen ophouden met werken, houden wij op te bestaan. Als er al een hemel zou zijn, kunnen wij daar dus niet heen. 2) Omdat iemands persoonlijkheid bepaald wordt door de werking van zijn hersenen, kan de persoonlijkheid ook veranderen als er iets in de werking van de hersenen verandert (ongeluk, operatie, hersenaandoening enz.). Stel dat iemand hierdoor volledig verandert (was soms gebeurt), wie moet God dan beoordelen? De persoon zoals die was voor bijvoorbeeld het ongeluk of zoals die daarna is? Hoe is de te beoordelen persoon 'echt'? 3) Als een geest niet kan bestaan zonder hersenen, hoe kan de vermeende grootste Geest (God), die geen hersenen heeft, dan bestaan?

Ik wil deze argumentatie ooit nog eens uitgebreid uitwerken in een artikel, als ik de tijd daarvoor heb.

Er is ook geen goede reden dat bijna-doodervaringen (BDE's, in het Engels Near Death Experience) een bewijs vormen voor een immateriële geest/ziel of een bovennatuurlijke wereld. Het bewijs daarvoor is uiterst mager, terwijl de bewijzen ertegen overweldigend zijn. Een interessant artikel daarover is hier te vinden en deze site bevat ook veel informatie. Ook is hier een interessante discussie over dit onderwerp te vinden.

Met vriendelijke groet,

Bart Klink