Mello schreef op 11 juli 2011:

Beste Bart.

Hartelijk dank voor uw attente mail.

Met de betekenis van het woordje God bedoel ik wel de oorspronkelijke betekenis en niet hoe men hiermee omgaat.

Bij Adam wordt gekeken naarhet woordje aarde en aardbodem in het hebreeuws. Zo zien wij hoe men op de naam Adam kwam. Mijn vraag is hoe is men op het woordje God gekomen. Daar de Hindoeisten ook goden hadden is misschien daar de betekenis te vinden. 

Met vriendelijke groeten.

Mello

en:

De uitleg die ik in de site vindt beperkt zich tot het verhaal waardoor de meerwaarde wat de boodschap is niet aan de orde komt. Dat is jammer want als het toch geen meerwaarde heeft. Wat voor zin heeft het dan om in God te geloven? Op die manier het atheïsme of ongeloof verdedigen heeft ook geen zin. Athïst zijn is meer dan de meerwaarde niet zien of er aan voorbij gaan want anders is dat juist antireclame voor het atheïsme. Vandaar hieronder een andere uitleg over de schepping.

Het verhaal van Adam en Eva waarbij God hen schept is wel een van de meest veelzeggende verhalen. 

Aan de ene kant zien wij dat mannen en vrouwen dezelfde oorsprong hebben en daarom allebei evenveel recht op geluk. Het is wel een uitgangspunt van rechtvaardigheid wat betekent dat men in onrechtvaardige situaties verkeerde.

 Aan de andere kant zien wij God die man en vrouw schept. Het lijkt alsof het de eerste keer in de geschiedenis is dat een mensbeeld bestaat waarbij de mens een geheel is lichaam, geest en psyche. Tegenwoordig noemen wij dat wel een holistisch beeld.

De Bijbel zegt ook dat God de levensadem in de mens inblaast. God maakt de mens naar zijn beeld en gelijkenis. 

Tot die tijd had men een afhankelijke positie waarbij goden over het lot beslisten. Nu wordt gezegd dat God en mens onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De mens wordt vrij gemaakt. Daarom wordt ook gezegd “Ga en vermenigvuldigd u en onderwerp de dieren.”

Op moment dat men vrij gemaakt wordt wordt men ook verantwoordelijk gemaakt en eigen verantwoordelijk wordt erkend. 

De kracht van de natuur kan soms iets overweldigends zijn en de mens zodanig overstijgen dat er iets bijzonders bij de mens oproept. Iets groots wat haast bovennatuurlijks is.  Deze overweldigende en bovennatuurlijke kracht zag men als alles bepalend. Men was hier van afhankelijk totdat men evolueerde en de bewustzijn mee. Totdat men zag dat dat bovennatuurlijke een onderdeel van de mens zelf was. Maar waar gaat in het geloof om? Volgens sommigen gaat het om in God te geloven.

Anderen zeggen dat het gaat om de innerlijke kracht van de mens om van iets negatiefs om te zetten in iets positiefs, iets onrechtvaardigs in iets rechtvaardigs, van gevangenschap naar vrijheid, enz.  Deze innerlijke kracht is in al haar zuiverheid voor de mens onfeilbaar en absoluut duidelijk zichtbaar als de mens een spiegel voorgehouden wordt. Deze spiegel noemen wij God.

Mello 

Reactie:

Beste Mello,

In uw eerste reactie doelt u dus op de etymologie van ons woord 'God'. Daar is de nodige informatie over te vinden in de Etymologiebank.  In het Hebreeuws is het meestgebruikte woord voor God Elohiem, wat de meervoudsvorm is van Eloha. Dit is weer verwant aan de woorden el en il, die in de Semitische talen algemene termen zijn voor (een) god.

Wat u met uw tweede reactie bedoelt, is mij niet duidelijk. Het is nodig om het atheïsme intellectueel te verdedigingen omdat veel gelovigen menen dat er goede redenen zijn om te geloven in het bestaan van God of goden.  

Met vriendelijke groet,

Bart Klink