Steven schreef op 18 april 2010:

L.S.,

Mijn verhaal lijkt verdacht veel op dat van de auteur. Ik ben opgegroeid in de kerk en ben er tot op de dag van vandaag erg actief (lees: jeugdwerk, geluidstechniek, etc.). Maar na het lezen van o.a. Nietzsche, Kant, Philipse en Vermeersch heb ik ook besloten om van het christelijke geloof c.q. dogma af te stappen.

Mijn vraag heeft betrekking op de agnostische filosofie. Kort door de bocht stelt deze dat het niet mogelijk is om ontkennende of bevestigende argumenten te vinden over bovennatuurlijke verschijnselen. Het atheïsme daarentegen stelt dat er geen god is omdat er geen geldig bewijs voor is.
In mijn leven heb ik onverklaarbare dingen meegemaakt. Mijn moeder is oncoloog en zij heeft bijvoorbeeld gedocumenteerde gevallen van (onverklaarbaar) verdwenen kwaadaardige tumoren, een verwijderde alvleesklier die er de volgende dag weer zat, etc.
Uiteraard bewijzen deze gebeurtenissen niet dat er een bovennatuurlijk ‘iets’ is, maar toch is het (nog) onverklaarbaar.

In concreto: is het mogelijk om een agnostische atheïst te zijn? 

 

 

Reactie:

Beste Steven,

Dit is afhankelijk van wat precies onder ‘agnosticisme’ en ‘atheïsme’ verstaan wordt. Ik beschouw atheïsme als een ontologische positie (het wel of niet bestaan van god(en)) en agnosticisme als een epistemologische positie (of we kennis kunnen hebben van god(en)). Zo bezien sluiten de posities elkaar dus niet uit en kan iemand een agnostisch atheïst zijn: hij gelooft niet in god(en), zonder daar kennis van te hebben. Vaak leven agnosten ook alsof goden niet bestaan, ook al menen ze hier geen kennis over te hebben. Het zijn dan praktisch (ook) atheïsten.

Met vriendelijke groet,

Bart Klink

 

Wie zijn er online?

We hebben 33 gasten en geen leden online

Geef je mening

Welke positie over het bestaan van god(en) onderschrijft u?

Bekende atheïsten

Hafid BouazzaHafid Bouazza, schrijver.

Citaat

Religion is based, I think, primarily and mainly upon fear. It is partly the terror of the unknown and partly, as I have said, the wish to feel that you have a kind of elder brother who will stand by you in all your troubles and disputes. Fear is the basis of the whole thing -- fear of the mysterious, fear of defeat, fear of death. Fear is the parent of cruelty, and therefore it is no wonder if cruelty and religion have gone hand in hand. It is because fear is at the basis of those two things. In this world we can now begin a little to understand things, and a little to master them by help of science, which has forced its way step by step against the Christian religion, against the churches, and against the opposition of all the old precepts. Science can help us to get over this craven fear in which mankind has lived for so many generations. Science can teach us, and I think our own hearts can teach us, no longer to look around for imaginary supports, no longer to invent allies in the sky, but rather to look to our own efforts here below to make this world a better place to live in, instead of the sort of place that the churches in all these centuries have made it.

~ Bertrand Russell

Steven schreef op 18 april 2010:

L.S.,

Mijn verhaal lijkt verdacht veel op dat van de auteur. Ik ben opgegroeid in de kerk en ben er tot op de dag van vandaag erg actief (lees: jeugdwerk, geluidstechniek, etc.). Maar na het lezen van o.a. Nietzsche, Kant, Philipse en Vermeersch heb ik ook besloten om van het christelijke geloof c.q. dogma af te stappen.

Mijn vraag heeft betrekking op de agnostische filosofie. Kort door de bocht stelt deze dat het niet mogelijk is om ontkennende of bevestigende argumenten te vinden over bovennatuurlijke verschijnselen. Het atheïsme daarentegen stelt dat er geen god is omdat er geen geldig bewijs voor is.
In mijn leven heb ik onverklaarbare dingen meegemaakt. Mijn moeder is oncoloog en zij heeft bijvoorbeeld gedocumenteerde gevallen van (onverklaarbaar) verdwenen kwaadaardige tumoren, een verwijderde alvleesklier die er de volgende dag weer zat, etc.
Uiteraard bewijzen deze gebeurtenissen niet dat er een bovennatuurlijk ‘iets’ is, maar toch is het (nog) onverklaarbaar.

In concreto: is het mogelijk om een agnostische atheïst te zijn? 

 

 

Reactie:

Beste Steven,

Dit is afhankelijk van wat precies onder ‘agnosticisme’ en ‘atheïsme’ verstaan wordt. Ik beschouw atheïsme als een ontologische positie (het wel of niet bestaan van god(en)) en agnosticisme als een epistemologische positie (of we kennis kunnen hebben van god(en)). Zo bezien sluiten de posities elkaar dus niet uit en kan iemand een agnostisch atheïst zijn: hij gelooft niet in god(en), zonder daar kennis van te hebben. Vaak leven agnosten ook alsof goden niet bestaan, ook al menen ze hier geen kennis over te hebben. Het zijn dan praktisch (ook) atheïsten.

Met vriendelijke groet,

Bart Klink

Wie zijn er online?

We hebben 33 gasten en geen leden online

Geef je mening

Welke positie over het bestaan van god(en) onderschrijft u?

Bekende atheïsten

Hafid BouazzaHafid Bouazza, schrijver.

Citaat

Religion is based, I think, primarily and mainly upon fear. It is partly the terror of the unknown and partly, as I have said, the wish to feel that you have a kind of elder brother who will stand by you in all your troubles and disputes. Fear is the basis of the whole thing -- fear of the mysterious, fear of defeat, fear of death. Fear is the parent of cruelty, and therefore it is no wonder if cruelty and religion have gone hand in hand. It is because fear is at the basis of those two things. In this world we can now begin a little to understand things, and a little to master them by help of science, which has forced its way step by step against the Christian religion, against the churches, and against the opposition of all the old precepts. Science can help us to get over this craven fear in which mankind has lived for so many generations. Science can teach us, and I think our own hearts can teach us, no longer to look around for imaginary supports, no longer to invent allies in the sky, but rather to look to our own efforts here below to make this world a better place to live in, instead of the sort of place that the churches in all these centuries have made it.

~ Bertrand Russell