Hendrik Jan Lindhout

Hendrik Jan Lindhout schreef op 19 augustus 2005:

Beste Bart,

Is in wezen de kern van onze zoektocht niet steeds het zelfde? De ervaringen zijn subjectief; je probeert het te begrijpen, en zo ontstaat een (causaal?) model om zodoende zekerheid, duidelijkheid en houvast te krijgen.
In wezen gaat het altijd om de voorstelling. Dat neemt niet weg dat er ook ONvoorstelbaarheid bestaat. Het probleem is, dat op het moment dat je dit tracht te benoemen het in de voorstelling landt, en het niet meer ONvoorstelbaar is, maar VOORstelling.

Hoe je iets benoemt - atheïsme, geloof, overtuiging - maakt niet uit. Het is altijd voorstelling.
Daarom maakt het eigenlijk niet uit welke weg je bewandelt. Dat is ook het mooie van het verhaal van de verloren zoon. Overigens is dit een verhaal zonder veroordeling en uitsluiting (exclusiviteit)

Louis Lanzing, een vriend van mij, heeft na een BDE een spel gemaakt, waarin hij probeert duidelijk te maken wat hij beleeft heeft. In dit spel gaat het over enerzijds voorstelling, tegenover onvoorstelbaarheid; over causaal verband, doelen en normen tegenover het niet -bestaan van regels en orde.
Waar Schopenhauer vastliep (De wereld als voorstelling en wil), ontdekte Louis de dubbele interpretatie: in beide werelden heeft alles een betekenis, maar dan wel een verschillende. In het spel, een denkmodel, is de wereld van de groene schijf de (causale) wereld van orde, normen, doelen, exclusiviteit. Daartegenover is er een rode schijf, de wereld van chaos, géén-normen, doelloosheid (creativiteit) en inclusiviteit.
Daartussen is de blauwe schijf, waar de dubbele interpretatie plaatsvindt, dat tot acceptatie, begrip en vergeving kan leiden.
Het is een spel, dat niet in religieuze terminologie is opgesteld. Het lijkt echter heel veel op het boek Een Cursus In Wonderen, dat weliswaar in Christelijke termen is geschreven, maar waar de betekenis vaak anders is, dan de gangbare, op causaal denken gestoelde religie (dat kán namelijk niet anders als je met elkaar afspraken maakt, en dus voorwaarden moet opstellen).

Het spel is te vinden op: www.freewebs.com/nowisthetime of www.nowisthetime.tk

Het is leuk om de dubbele interpretatie te betrekken bij jouw en andere teksten. De uitkomst is niet belangrijk: er is alleen subjectieve waarheid, die is, én niet is (to be or not to be)

Met vriendelijke groeten,
Hendrik Jan Lindhout

Reactie:

Beste Hendrik Jan,

Ieder mens probeert een logische en samenhangende voorstelling te maken van de wereld om hem of haar heen. De manier waarop mensen dit doen, is echter zeker wel verschillend. Hoe je het benoemt, maakt dus wel degelijk uit. In zowel de voorstelling van (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid als de manier waarop dit gedaan wordt, verschilt een atheïst van een gelovige. De atheïst zal zich voor zijn overtuiging beroepen op empirie, op bewijsmateriaal, op waarschijnlijkheid (of in gestructureerde vorm: de wetenschappelijk methode). De gelovige zal zich beroepen voor zijn overtuiging op openbaring, hetzij door middel van een 'heilig' boek of profeet, hetzij door gebed of meditatie. Hier zit een wezenlijk verschil tussen.

Tevens deel ik uw opvatting dat er alleen een subjectieve waarheid bestaat niet. De waarheid van de grond waarop iemand terechtkomt als hij van tien hoog springt, is voor iedereen even hard. Je kunt waarheid niet eindeloos relativeren, ook al is dit tegenwoordig een populaire gedachte. Ik ben van mening dat de enige manier om de waarheid van iets vast te stellen het doen van gedegen logisch en empirisch onderzoek is. Dit kan variëren van wetenschappelijk onderzoek tot het opvangen van een liefdevolle blik.

Met vriendelijke groet,

Bart Klink