Gerrit Buter

Gerrit Buter schreef op 17 juni 2005:

Hallo,

Bij Theodicee staat o.a. God kan het kwaad voorkomen, maar Hij wil het niet, dus is Hij kwaadwillig. Zelf geloof ik hier in, maar niet omdat Hij kwaadwillig is.
God wil enkel mensen behouden die waardig bevonden worden voor de eeuwigheid , die blijven geloven ondanks de verdrukking die ze te verduren krijgen. Voor atheïsten is het leven op aarde alles, maar voor Christenen is het een doorgangshuis naar de eeuwigheid, die oneindig belangrijker is. God heeft de mens alles gegeven om zelf een keus te kunnen maken, voor of tegen Hem. Wat iemand kiest moet hij zelf weten, maar voor spotters en kwetsers, zoals bij de RVU, zal het slecht aflopen, denk ik. Ik heb nog ergens een boekje liggen waarin de allerlaatste ogenblikken van grote ongelovige werelddenkers- en leiders beschreven staan.
Hieruit blijkt dat de spotters onder hen het uitschreeuwen van angst omdat ze enkel duisternis zien en binnen enkele seconden geconfronteerd worden met God die ze bespot hebben.Ik zal het opzoeken.

Gerrit

Reactie:

Beste Gerrit,

Ten eerste wil ik u bedanken voor uw reactie. Het doel van de reactiepagina is het elkaar aan het denken zetten en uw reactie draagt daaraan bij. Hier volgt mijn kritiek.

Als ik u goed begrijp, schrijft u dat het kwaad een soort test is van God om te kijken wie waardig is voor de eeuwigheid. Hier heb ik een aantal punten van kritiek bij. Als de christelijke God alwetend is, zou een beproeving niet nodig hoeven zijn, God kent immers per definitie ieders leven al volledig (zie ook: "Uw ogen zagen mijn vormeloos begin, alles werd in uw boekrol opgetekend, aan de dagen van mijn bestaan ontbrak er niet één. Ps. 139:16). Ten tweede vind ik het een gruwelijke en onmenselijke manier om de mens te beproeven met de meest afgrijselijke pijnen (zowel metaal als fysiek). Mijns inziens is alleen een sadist hiertoe in staat, hetgeen in schril contrast staat met de liefdevolle Vader waar christenen het altijd over hebben. Welke vader zou zijn eigen kinderen martelen (of laten martelen) om te kijken of ze wel waardig genoeg zijn? Ten derde kan het kwaad ook baby's of kleine kinderen treffen (zie bijvoorbeeld het schrijnende voorbeeld van de ziekte Tay-Sachs). Deze onschuldige en jonge mensjes hebben geen flauw benul van goed of kwaad en hebben tevens nog geen levensbeschouwelijke opvattingen; ze kunnen nog niet voor of tegen God kiezen. Waarom zou God ook hen beproeven? Het probleem van het lijden is wat mij betreft nog steeds een van de sterkste argumenten tegen het bestaan van (in ieder geval de christelijke) God.

Tot slot ben ik erg benieuwd naar de voorbeelden van "grote ongelovige werelddenkers- en leiders" die het uitschreeuwen van angst of hun sterfbed. Dit soort uitspraken bewijzen overigens niets over het bestaan van god(en).

Met vriendelijke Groet,

Bart Klink