Fideïsme

Fideïsme is, net als Pascals gok, niet echt een argument te noemen omdat het juist gebaseerd is op het falen of de irrelevantie van redelijke argumenten voor het theïsme. Fideïsme komt van het Latijnse fides, dat geloof betekent. Zoals de naam al suggereert, richten fideïsten zich voor religieuze waarheden alleen op geloof (sola fide), en zien ze de rede als de antithese daarvan of als irrelevant. Volgens de fideïst is waarheid dus niet te vinden door te redeneren, maar moet je het simpelweg geloven.

Een groot probleem met deze houding is dat er geen enkele reden is om aan te nemen dat men op grond van geloof alleen tot waarheid kan komen. Iets wordt niet waar door er in te geloven, de realiteit werkt simpelweg niet zo. Fideisme is dan ook een vorm van wishful thinking. Een ander probleem met fideïsme is dat het onmogelijk is om een onderscheid te maken tussen onderling tegenstrijdige geloofswaarheden. Zelfs de meest absurde dingen worden waarheid als er maar in geloofd wordt. Fideisme zelf is eigenlijk te absurd om als serieus argument te dienen, het is een aanfluiting voor ieder weldenkend mens.

Zie verder:
- Fideism op Wikipedia (Engels)